ปลาตะเพียนทอง

ชื่ออื่นๆ ปาก(ภาคอีสาน), โมงค่า(ภาคเหนือ)
ชื่อวิทยาศาสตร์ Puntius altus
ชื่ออังกฤษ RED TINFOIL BARB, GOLDFOIL BARB
ถิ่นอาศัย พบในแม่น้ำและอ่างเก็บน้ำทั่วทุกภาค
ขนาด เฉลี่ย 15-20 ซ.ม. ขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยพบยาว 25 ซ.ม.
ลักษณะ ลำตัวกว้างและแบนข้าง แผ่นหลังยกสูง พื้นลำตัวสีเงิน บริเวณเหงือกสีเหลืองจัดกว่ากระแห มีหนวด 2 คู่อยู่ที่ขากรรไกรบนและล่าง มีครีบทั้งหมด 7 ครีบ ครีบหลังสีเทาไม่เป็นสีแดง และไม่เป็นปื้นสีดำเหมือนปลากระแห บริเวณขอบครีบหางด้านบนและล่างสีเทาจางๆ ไม่เป็นแถบสีดำชัดเจนเหมือนปลากระแห ปลาที่โตเต็มวัยครีบท้อง ครีบทวารและหางสีแดงเข้มสดกว่าปลากระแห หางมีลักษณะเป็นแฉกเว้าลึกตรงกลาง ปลายหางแหลม
อุปนิสัย ค่อนข้างรักสงบ ก้าวร้าวเป็นบางขณะ โดยมากจะกัดทำลายพวกเดียวกันแต่ไม่รุนแรง ชอบอยู่รวมเป็นฝูงและว่ายน้ำตลอดเวลา เป็นปลาที่ว่องไวและปราดเปรียวมาก
การสังเกตเพศ ตัวผู้จะเพรียวบางและเล็กกว่าตัวเมีย
การแพร่พันธุ์ ปกติจะแพร่พันธุ์ในเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน โดยจะวางไข่ในที่มีกระแสน้ำไหลและพื้นเป็นโคลน ในธรรมชาติจะใช้วิธีผสมพันธุ์หมู่ ไข่มีลักษณะกึ่งจมกึ่งลอย แม่ปลาหนึ่งตัวสามารถวางไข่ได้ครั้งละหลายหมื่นฟองถึงหลายแสนฟอง ไข่ใช้เวลาฝักเป็นตัวประมาณ 8-12 ช.ม. จัดเป็นปลาที่ขยายพันธุ์ง่าย แต่ปัจจุบันใช้วิธีผสมเทียมซึ่งให้ผลผลิตมากกว่า
การเลี้ยง ควรเลี้ยงรวมกันเป็นฝูง สามารถเลี้ยงรวมกับปลาได้ทุกชนิดที่มีขนาดใหญ่กว่าหรือเล็กกว่ากันไม่มาก เนื่องจากเป็นปลาที่มีความว่องไวมากควรเลี้ยงในตู้ขนาดใหญ่พอสมควร และจัดสภาพภายในตู้ให้โล่งๆ ไม่มีสิ่งของมีคม เพื่อปลาจะได้ว่ายน้ำได้สะดวก ตู้ควรมีฝาปิดมิดชิดเพื่อกันปลากระโดดเวลาตกใจ
อาหาร กินได้ทั้งอาหารสดและอาหารเม็ด